De OK-Score is een methode die de economische "fitheid" en de "wapenuitrusting" van een onderneming in de naastgelegen toekomst (tot maximaal 2 jaar) meet. 

De Score, lopend van 1 tot en met 10, is daarmee een universeel (be)sturingselement dat de mate van zekerheid en/of risico van de existentiële continuïteit van een onderneming voor alle Stakeholders ten behoeve van ieders eigen onderliggende belangen kan inschatten.

Klasse 1 is daarbij de beste klasse en Klasse 10 de slechtste. Die klassen geven onder meer aan of de onderneming in staat zal zijn haar strategie uit te voeren én te financieren tegen marktconforme voorwaarden. Indien dit niet het geval is zal de uitwerking van de strategie ongewis zijn en neemt het (financiële) risico toe. De kansen op een faillissement groeien met het afnemen van de OK-klassennotering. Het unieke voordeel van de OK-Score is daarbij dat de Score soms al drie jaar, maar meestal al twee jaar van te voren een waarschuwing afgeeft.

Hiermede heeft elke Stakeholder een middel ter beschikking om financieel onheil af te wenden en kan er wellicht nog strategisch worden bijgestuurd. Door die voorspellingsbandbreedte van 1,5 tot 2 jaar kan bij een OK-Klasse 9 of 10, door hard ingrijpen soms erger voorkomen worden.

De OK-Score behoort dan ook bij uw onderneming als de snelheidsmeter in uw auto.

Werking

De OK-Score komt tot stand door twee cijfermatige bedrijfsvariabelen met elkaar te vergelijken. De eerste variabele is de OK-Solvabiliteit. Dit is een door het OK-Score Institute ontwikkelde aanpassing van de gewone en overbekende solvabiliteit van de onderneming. Deze OK-Solvabiliteit houdt echter wél rekening met zaken zoals de kwaliteit en groei van debiteuren in relatie met het vorige jaar en de omzet. Tevens wordt er een reservering gemaakt voor uit de pas lopende voorraden. Tenslotte wordt de branche als referentiekader ingezet. Een grootgrutter (als OTC) kent per definitie een andere financieringsgrondslag dan een productiebedrijf. Ook wordt er rekening gehouden met valuta problematieken. De OK-Solvabiliteit kent negen mogelijkheden t.w. vanaf meer dan 49% tot en met een negatief eigen vermogen. De onderverdeling gaat per 7%.

De OK-Ratio is de nieuw ontwikkelde bedrijfsratio. Deze ratio combineert de bekende cijfermatige ratio's uit de jaarverslagen tot één nieuwe bedrijfsratio, die als één getal wordt weergegeven. Dat getal kan lopen van PLUS ÉÉN (limiet) tot MINUS ONEINDIG. Zolang een onderneming een positieve OK-Ratio heeft vindt er geen afbraak van de Stakeholders belangen plaats; échter hoe dichter bij de één, hoe groter de druk op de organisatie. Zodra het getal echter negatief wordt, neemt de stabiliteit af.

Door een relatie te leggen naar een door Willem Okkerse ontwikkelde nieuwe financiële ratio, t.w. de Ratio of Dissipation (ROD), die permanent het verbeteringspotentieel berekent, wordt ook continu de mogelijkheid tot herstel gemeten. Naarmate de OK-Ratio sterker negatief wordt, neemt deze afbraak exponentieel toe. Ook dit getal kent negen mogelijke klassenbreedten. Het bijzondere daarvan is dat na de eerste 4 klassen met een min of meer gelijkmatige verdeling (1 tot 0,5; 0,5 tot 0; 0 tot - 1; en -1 tot -2), de klassenbreedte vanaf min 2, kwadrateren (in het negatieve) ; dus -4,-16,-256; - 65536; -∞.

Om nu de OK-Score te berekenen worden de negen mogelijke OK-Solvabiliteitsposities afgezet tegen de negen OK-Ratio posities. Zie daarte "Berekening van de OK-Score". De ontstane grid van 81 posities dient ervoor om het verloop op die grid en de bijbehorende vormen van strategie te toetsen met de strategie die door de onderneming wordt gebruikt.

Historie
Vanaf de start van het OK-Score Institute in 2003 wilde eigenlijk wel iedereen onder de motorkap kijken om te zien hoe de OK-Ratio nou wordt berekend; sommigen beschouwen het als een glazen bol of schrijven er een hoog voodoo gehalte aan toe terwijl er uitsluitend met openbare- of officieel verstrekte bedrijfscijfers wordt gewerkt, die ook volledig aan anderen bekend zijn.

Feit is echter dat de methode na TIEN jaar niet alleen zijn bestaansrecht heeft bewezen en zich niet alleen een unieke plaats heeft veroverd in het Nederlandse beleggingsveld maar ook inzetbaar bleek te zijn ten behoeve van forensisch fraude onderzoek en daarnaast als scherprechter fungeert over de rol van de accountant. Dit, terwijl het Institute alleen maar een vlaggenschip wilde hebben om te kunnen aantonen dat de OK-Score zo'n uitmuntende kwaliteit heeft en qua kwaliteit met geen enkele ander score of rating ter wereld vergeleken kan worden én conform zijn doelstellingen werkt.

De critici verwijzen wij graag naar David Rowe die het begrip statistische entropie introduceerde :

 "Het extraheren en analyse van gegevens uit data kan nóóit meer informatie creëren die niet al latent in die data aanwezig is."

Simpel gezegd : net als water kan informatie nooit hoger rijzen dan zijn bron. Hij leverde daarmede het ultieme antwoord op de titel van het proefschrift van Willem Okkerse luidende:

"Is Ratio : Logos or a Mythe ? "